Bozorg

شعری سرودم برای بادی که لای برگها نپیچید و سیگاری که دود نشد؛ زیر سقف خانه ای نداشته، در شهری عجیب با آدمهای غریب. شعری شخصی....

دارم چه کار میکنم؟ دارم سعی می کنم با انتظار و زنی در حالت نشسته، ملال و دختری چهل ساله شعری بسازم. و تقدیم کنم به تو، و غمی که با هر بار شنیدنت میریزد توی این دل صاحب مرده. انتظار، زنی ست نشسته. ملال، دختری چهل ساله و امید، بیوه ای ست لب گور. ...