A lucky general vs. A good general

حقیقت اینه که، نهایتن، مهم نیست چقدر خوب باشی. چقدر کاربلد و زبده باشی و همه ی کاراتو با برنامه و دقیق به جلو ببری. تنها چیزی که، نهایتن، مهمه اینه که شانس داشته باشی. واسه اینکه بازیو ببری کافیه شانس با تو یار باشه و نه تیم حریف. تو میتونی یک درصد آماده باشی و یا حتا صفر درصد، و با خوش شانسی قال قضیه رو بکنی. اما میتونی ۹۹ درصد آماده باشی و یا حتا ۱۰۰ درصد، و با بدشانسی به اون نتیجه ای که میخوای نرسی.

خب، این درست. یه نگاه خوش بینانه تر اینه که؛ اون ۹۹ درصد جای دوری نمیره. تو اون مدتی که داشتی گرم میکردی که بری تو زمین یه سری اتفاقا و درسا و تجربه ها و دستآوردای دیگه میرسه بهت. ولی خب بازم هیچجوره نمیشه گفت موفق بودی. چون به هدفی که تعریف کرده بودی نرسیدی، به همین راحتی.

حالا یه چیز دیگه. عَسى أَنْ تَکْرَهُوا شَیْئاً وَ هُوَ خَیْرٌ لَکُمْ وَ عَسى أَنْ تُحِبُّوا شَیْئاً وَ هُوَ شَرٌّ لَکُمْ وَ اللَّهُ یَعْلَمُ وَ أَنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ. بمیریم سنگینتره جان تو.